فولادهای ضد زنگ مارتنزیتی 420 در مقابل 440 درجه سانتی گراد: سختی متوسط-تطبیق پذیری در مقابل حداکثر مقاومت در برابر سایش
Jan 07, 2026
پیام بگذارید
ترکیبات اصلی و تفاوت های کلیدی عملکرد آنها چیست؟
420 حاوی 0.15-0.40٪ C، 12-14٪ کروم، کمتر یا مساوی 0.60٪ منگنز، حرارت-قابل درمان تا حداکثر سختی 55 HRC-ایدهآل برای متعادل کردن حفظ لبه و چقرمگی است. برابر با 0.75٪ مو، رسیدن به اوج سختی 60 HRC{16}}یکی از سختترین فولادهای ضد زنگ استاندارد، با کاربیدهای کروم متراکم برای مقاومت در برابر سایش عالی.
چگونه سختی و مقاومت در برابر سایش آنها به برنامههای کاربردی پایان-ترجمه میشود؟
420 برای قطعات مکانیکی و برش همه کاره مناسب است: قیچی صنعتی، قیچی باغبانی، میل سوپاپ برای سیستم های هیدرولیک، و اجزای قالب تزریق پلاستیک. 420 برای ابزارهای برش ضربهای (مثلاً تبر برای مواد غیرساینده) ترجیح داده میشود، در حالی که 440 درجه سانتیگراد محدود به استفادههای کم ضربه و سایش زیاد است (مانند تیغههای چاقوی دقیق).
مقاومت در برابر خوردگی آنها در محیط های مختلف چگونه مقایسه می شود؟
محتوای کربن پایینتر 420 کروم بیشتری را در زمینه فلزی حفظ میکند و مقاومت در برابر خوردگی بهتری نسبت به 440 درجه سانتیگراد ارائه میکند-در شرایط خشک داخلی و رطوبت ملایم کوتاه مدت-بدون زنگزدگی قابلتوجهی تحمل میکند. کربن بالای 440C باعث اختلال در لایه غیرفعال کروم میشود و آن را به شدت مقاوم در برابر زنگ زدگی میکند. محیطها-پوششهای محافظ (مانند آبکاری DLC، روغنکاری) برای هر گونه استفاده در فضای باز اجباری هستند. نمرات سخت شدن بارش مانند PH 17-4 جایگزین بهتری هستند.
نکات مهم عملیات حرارتی برای این درجه ها چیست؟
برای 420: آستنیته را در 980-1050 درجه آستنیت کنید، در روغن خاموش کنید، سپس در دمای 200-300 درجه حرارت دهید تا سختی و چقرمگی متعادل شود. تمپر کردن بالای 300 درجه سختی را کاهش می دهد اما شکل پذیری را برای کاربردهای ضربه ای بهبود می بخشد. برای 440 درجه سانتیگراد: آستنیته را در دمای 1010-1070 درجه آستنیت کنید، در روغن خاموش کنید، سپس در دمای 150-200 درجه برای حذف آستنیت باقی مانده و به حداکثر رساندن قوام سختی، تمپر سه گانه را انجام دهید. برای جلوگیری از شکنندگی، برای جلوگیری از شکنندگی این مرحله سهگانه قابل مذاکره نیست. هر دو درجه باید قبل از عملیات حرارتی کاملاً تمیز شوند تا از آلودگی سطح و سخت شدن ناهموار جلوگیری شود.
محدودیت های کلیدی و دستورالعمل های کاربردی چیست؟
420 و 440C جوش پذیری ضعیفی دارند-جوشکاری باعث بارش کاربید در مرزهای دانه می شود که منجر به شکنندگی و ترک می شود. اتصال مکانیکی (رزوه، پرس{4}} اتصالات) برای مونتاژ ترجیح داده میشود. 440C به دلیل کنترل دقیقتر محتوای کربن و کروم، 20 تا 30% بیشتر از 420 هزینه دارد، بنابراین فقط زمانی باید از آن استفاده کرد که حداکثر مقاومت در برابر سایش حیاتی است. برای قطعات چند منظوره و ضربهای، 420 را انتخاب کنید 440C را برای کاربردهای-سایش بالا، ضربه کم{14}}در محیطهای خشک انتخاب کنید.
ارسال درخواست









