فولادهای ضد زنگ مارتنزیتی 440A در مقابل 440B: خوردگی متعادل در مقابل متوسط-مقاومت در برابر سایش سختی

 

ترکیبات اصلی و تفاوت خواص مکانیکی آنها چیست؟

440A حاوی 0.60-0.75٪ C، 16-18٪ Cr، کمتر یا برابر با 0.75٪ مو، بدون نیکل است. پس از عملیات حرارتی (کوئنچ + تمپر)، حداکثر سختی 56 HRC را به دست می‌آورد، مقاومت در برابر سایش را با محافظت در برابر خوردگی متوسط ​​برای محیط‌های خشک متعادل می‌کند. محتوای کربن بالاتر آن، کاربیدهای کروم بیشتری را تشکیل می‌دهد، که سختی اوج 58 HRC{19}}2 HRC بالاتر از 440A-با کمی کاهش مقاومت در برابر خوردگی را ممکن می‌کند. آنها در حالت بازپخت نرم و انعطاف پذیر هستند.

سختی و مقاومت در برابر سایش آنها چگونه به برنامه‌های کاربردی پایان-ترجمه می‌شود؟

440A برای ابزارهای برش و قطعات مکانیکی کم سایش کم-تا-مناسب است: چاقوهای آشپزخانه، قیچی باغبانی، بلبرینگ های کوچک و میل سوپاپ برای ماشین آلات صنعتی خشک. مقاومت در برابر خوردگی آن را برای کاربردهای داخلی با قرار گرفتن در معرض رطوبت ملایم گاه به گاه قابل استفاده است. 440B در کاربردهای سایش متوسط ​​برتر است: قیچی صنعتی برای مواد غیرساینده، اجزای ابزار اندازه گیری دقیق، و قطعات ماشه سلاح گرم. سختی بالاتر آن در مقایسه با 440A حفظ لبه را بهبود می‌بخشد، اگرچه شکننده‌تر است. هیچ‌کدام از این دو درجه برای قطعات{10}دربرابر ضربه بالا{11}}ساختار مارتنزیتی آن‌ها توصیه نمی‌شود، زیرا آنها را مستعد بریدگی تحت بارهای سنگین می‌کند.

مقاومت در برابر خوردگی آنها در محیط های مختلف چگونه مقایسه می شود؟

440A دارای بالاترین مقاومت در برابر خوردگی در بین گریدهای سری 440-، تحمل شرایط خشک داخلی و قرار گرفتن کوتاه مدت-در معرض رطوبت محیط بدون زنگ زدگی قابل توجه است. روغن کاری معمولی می‌تواند عمر مفید آن را در تنظیمات نیمه‌{11}در فضای باز افزایش دهد. محتوای کربن بالاتر 440B، لایه غیرفعال کروم بیش از 440A را مختل می‌کند و آن را در محیط‌های مرطوب مستعد زنگ زدگی می‌کند. برای هر گونه استفاده در خارج از فضاهای داخلی خشک به پوشش‌های محافظ (مثلاً روغن‌کاری، آبکاری) نیاز دارد. هر دو درجه برای کاربردهای دریایی، ساحلی یا شیمیایی نامناسب هستند{12}}درجه‌های سخت‌کننده بارش مانند PH 17-4 جایگزین‌های بهتری برای این سناریوها هستند.

نکات مهم عملیات حرارتی برای این درجه ها چیست؟

برای 440A: آستنیته را در 1010-1060 درجه آستنیت کنید، در روغن تا دمای اتاق خاموش کنید، سپس در دمای 150-200 درجه حرارت دهید تا سختی و چقرمگی متعادل شود. از تلطیف بالای 200 درجه اجتناب کنید، زیرا این کار سختی را به شدت کاهش می‌دهد. برای 440B: از همان محدوده دمایی آستنیته (1010-1060 درجه) استفاده کنید، روغن را خاموش کنید، سپس در دمای 150-200 درجه حرارت دهید . 440B از یک مرحله تلطیف مضاعف سود می‌برد تا درجه سختی حرارتی حفظ شده را بلافاصله پس از آستنیت حفظ شود. کوئنچ برای جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از تنش پسماند.

محدودیت های کلیدی و دستورالعمل های کاربردی چیست؟

440A و 440B جوش پذیری ضعیفی دارند-جوشکاری باعث بارش کاربید در مرزهای دانه می شود که منجر به شکنندگی و ترک می شود. اتصال مکانیکی (رزوه‌بندی، پرس{4}) برای مونتاژ ترجیح داده می‌شود. 440B به دلیل کنترل دقیق‌تر محتوای کربن، کمی بیشتر از 440A هزینه دارد، بنابراین فقط زمانی باید از آن استفاده کرد که مقاومت سایشی بالاتر حیاتی است. برای مقاومت در برابر خوردگی متعادل و سختی متوسط، 440A را انتخاب کنید. 440B را برای بهبود مقاومت در برابر سایش در برنامه‌های خشک و کم رطوبت{10}} انتخاب کنید.